Lutowanie  jest procesem łączenia metali  poprzez dodanie stopu lutowniczego  który topi się powyżej 450° C (lutowanie twarde) lub poniżej tej temperatury (lutowanie miękkie), przy oddziaływaniu efektu kapilarnego. Efekt ten jest opisywany jako siła dzięki której szczelina lutownicza penetrowana jest przez płynny lut. Główną zaletą lutowania jest możliwość łączenia materiałów o różnej temperaturze topnienia i grubości, równocześnie zachowując geometryczne i fizyczne właściwości dzięki stosunkowo niskiej temperaturze procesu

Proces lutowania związany jest z pojęciem kapilarności, która jest zjawiskiem penetrowania szczeliny lutowniczej przez stopiony lut. W celu prawidłowego wypełnienia szczeliny powinny zostać rozważone zarówno właściwości metalu podstawowego jak i stopu lutowniczego. Odpowiednia wielkość szczeliny lutowniczej musi być zachowana przy temperaturze lutowania. Można przyjąć zasadę, że aby osiągnąć optymalną wytrzymałość złącza zakładkowego, długość połączenia powinna wynosić 3 do 4 grubości cieńszego z lutowanych materiałów.

Wybór spoiwa dokonywany jest z uwzględnieniem materiałów, które mają zostać połączone, kwestii ekonomicznych (% zawartość srebra) odnoszących się do poziomu trudności realizacji połączenia, która jest proporcjonalna do zakresu temperatur topnienia stopów.

Aby uzyskać odpowiednią jakość połączenia lut powinien się cechować:

- dobrą zwilżalnością materiału podstawowego,
- odpowiednia temperaturą topnienia umożliwiającą jednolite rozprowadzenie lutu w szczelinie lutowniczej,
- jednorodną kompozycją aby zminimalizować segregacje podczas procesu lutowania,
- możliwością   tworzenia   połączeń   cechujących   się   odpowiednimi   właściwościami   mechanicznymi i fizycznymi w        warunkach roboczych, możliwością uniknięcia tworzenia się kruchych związków z metalem lutowanym.